Slippages

Slippages
08 apr 2018 - 13 mei 2018
Stéphanie Baechler - Nadia Guerroui - Wiebke Kapitzky - Rebekka Löffler
Vernissage 8 april, 16 - 19 u
Exhibition Views: 
Text: 

Tot er (n)iets over is

Ergens diep in een vorige eeuw is het begonnen: dat een kunstwerk niet hoeft af te beelden maar ook zelf beeld mag zijn - beeld omwille van het beeld zelf, een object dat niet langer bestaat omwille van wat het tracht voor te stellen of te illustreren, maar uitsluitend is gericht op zichzelf en zijn toeschouwers, als een nieuwe betekenisvolle realiteit naast wat er al was. Sindsdien houdt de kunst zich graag op in randen en marges, in het grensgebied tussen figuratie en abstractie of in het interval tussen moment en duur of zichtbaar en onzichtbaar - in het braakland tussen de genres zelfs. Sindsdien gaan beeldend kunstenaars gretig aan de slag met de bouwstenen van de kunst: materie, transparantie, vorm, omtrek. Heel wat hedendaagse werken ontstaan in het spanningsveld tussen deze elementen. Kijk hoe de wisselende lichtinval in een expositieruimte speelt met de vormen van een sculptuur, hoe de tijd zelf een bepalend element wordt van ons kijken. Stel vast hoe een werk van gedaante verandert van zodra de eerste voorstudie aan het papier is toevertrouwd. Hoe een video- of filmopname ons de tijd zelf laat voelen. Of ervaar wat de tijd doet met een object.
De vier beeldend kunstenaars die The White House Gallery vandaag uitnodigt, gaan elk op hun manier om met deze parameters. Nadia Guerroui (°1988, Frankrijk) onderzoekt transparantie en lichtheid, waarbij de spanning tussen voor- en achtergrond cruciaal is - glazen objecten en diafane stoffen met abstracte tekeningen komen heel dicht bij hun verdwijnpunt. Andere voorwerpen worden herleid tot hun afdruk of het beeld dat zij - een ogenblik lang of permanent - op een drager veroorzaken. De rechthoek is het element waarmee Wiebke Kapitzky (°1984, Oostenrijk) aan de slag gaat; vaak lijkt haar werk te verwijzen naar partituren of ontwerpschetsen. In The White House Gallery toont zij tekeningen waarin uitermate discreet aangebrachte en dus nauwelijks waarneembare lijnen, symbolen en kleuren zich verhouden tegen een donkere achtergrond. Stéphanie Baechler (°1983, Zwitserland) speelt met contouren en texturen, die vaak paradoxaal lijken: van vormen houdt zij enkel de omtrekken over, terwijl lappen textiel vormen in porselein blijken te zijn. Het zijn werken uit deze laatste reeks die voor de tentoonstelling werden uitgekozen: objecten in keramiek die vertrekken van patronen en kledingstoffen. De kleurrijke, speelse schilderijen op groot formaat en de potloodtekeningen op papier van Rebekka Löffler (°1985, Duitsland) houden zich op in het braakland tussen figuratie en abstractie, waarbij drie dimensies worden ingekookt tot het platte vlak waarin haar werken zich afspelen. Net als haar drie collega's plaatst ook zij alledaagse objecten in een andere context, zodat zij nieuwe betekenissen kunnen genereren. Zo tasten deze kunstenaressen de dingen af, tot er zo goed als (n)iets overblijft: een suggestie van wat we nooit eerder zagen.

Eric Min, februari 2018